Maak kennis met Jay-Jay, ambassadeur van de Refugee Walk

door Dimitri
  • jay jay_RW18

Jay-Jay, artiestennaam voor Majd hanon, is een danser met een boodschap. Na zijn vlucht uit Syrië 2 jaar geleden woont hij nu in Lubbeek met zijn familie, studeert hij sporthumaniora en charmeerde hij Vlaanderen dit voorjaar met zijn passage in Belgium’s Got Talent. Op 30 september wandelt hij mee met de Refugee Walk. “Om mensen een beter beeld te geven van wat vluchten betekent.”

Elkaar leren begrijpen

De Refugee Walk gaat over meer dan sport of sponsoring. De stappers van de Refugee Walk tonen zich solidair met vluchtelingen. Mensen op de vlucht leggen vaak lange afstanden af op zoek naar een veilige thuis. Ze hebben vaak lange tijd geen water, geen eten, zijn alleen onderweg, en krijgen maar weinig hulp. De Refugee Walk van 40 km is niet te vergelijken met wat mensen op de vlucht meemaken, maar wil wel een beeld geven van hoe moeilijk het is. Het is belangrijk om refugees beter te begrijpen. Want na hun tocht hebben ze het moeilijk hier, hebben moeite met werken en met integreren. Enkel als we elkaar beter begrijpen, kunnen we leren samenleven.

Ik wil je gewoon vragen: sta een minuut stil en kijk om je heen

Ik ben heel benieuwd hoeveel mensen er uiteindelijk zullen meedoen en of iedereen de tocht uitloopt. En of de mensen daarna naar huis gaan met andere ideeën en opvattingen. Iedereen is speciaal en uniek, maar we hebben ook best veel gemeen. En dat zie je wanneer je tijd neemt om anderen te leren kennen. Een minuut stilstaan en om je heen kijken, kan veel verschil maken.

Vroeger was ik zelf ook een beetje narrow minded. Door te moeten vluchten heb ik veel ervaringen opgedaan, op allerlei vlakken. Door verschillende mensen te ontmoeten, verschillende culturen en verschillende religies heb ik veel geleerd.

De kans dat je niet levend terugkomt

Mijn familie en ik zijn gevlucht voor de oorlog in Syrië. Als we waren gebleven, hadden mijn broer en ik moeten vechten in het leger. Dan bestaat de kans dat je niet levend terugkomt. Dat wilden onze ouders niet. We trokken via Libanon en Tsjechië naar hier. In België hebben we asiel aangevraagd. We verbleven 8 à 9 maanden in een opvangcentrum. Daar heb ik veel verschillende mensen ontmoet en veel bijgeleerd. Ik vond het tegelijk lastig om zo lang quasi geïsoleerd te leven. Ik wou zo snel mogelijk integreren, deel zijn van de maatschappij. Maar nu heb ik mijn plaats gevonden en de mensen zijn eigenlijk wel open.

Message for Humanity

Vooral de eerste drie maanden in het opvangcentrum waren moeilijk. Je slaapt met veel mensen in een grote zaal, zonder privacy. Er waren drie WC’s en 2 douches voor 400 mensen. Er werd vaak gevochten. Mijn broer en ik hielden ons sterk voor onze moeder. We wisten: dit is tijdelijk. Dat gaf ons hoop.

Nu ben ik gelukkig. Mijn familie ook. Natuurlijk missen we ons thuisland, onze vrienden en familie. Maar ik voel me ook al verwant met de Westerse cultuur. Jong zijn helpt wel, je hebt een flexibelere mentaliteit en persoonlijkheid.

Er is veel reactie gekomen op mijn deelname aan Belgium’s Got Talent op VTM. Mensen hebben mijn ‘Message for humanity’ begrepen. Het heeft mensen geraakt, geïnspireerd. En dat was de bedoeling! Het was een act om de mensen een beter idee te geven van wat vluchten betekent. Net zoals de Refugee Walk.