Nieuws

Reactie op set maatregelen "tegen transmigratie"

Set maatregelen "tegen transmigratie" die minister jambon en staatssecretaris francken voorleggen, komen andermaal neer op ontraden en wegjagen in plaats van doordacht beschermingsbeleid

Vluchtelingenwerk Vlaanderen, CIRÉ, Dokters van de Wereld, het Burgerplatform voor Steun aan de Vluchtelingen en Artsen Zonder Grenzen reageren op het plan dat minister Jambon en staatssecretaris Francken gisteren hebben voorgelegd:

Een goede aanpak houdt rekening met de individuele beschermingsnoden van de migranten die in ons land verblijven. We gaan om met een diverse groep migranten. Het gaat vaak om zeer kwetsbare personen zoals minderjarigen, alleenstaande vrouwen –al dan niet met kinderen–, zwaar getraumatiseerde mensen en zoals de staatssecretaris zelf zegt: slachtoffers van mensensmokkel.

Het voorgestelde pakket maatregelen gaat volledig voorbij aan die diversiteit en negeert de noodzakelijke omkadering waar mensen op de vlucht en (potentiële) slachtoffers van mensensmokkel recht op hebben. De maatregelen zorgen niet voor een oplossing maar dragen integendeel bij aan de vicieuze cirkel van angst en wantrouwen waar die mensen zich in bevinden.

Er is een alternatief: een benadering van informeren, opsporen wat de rechten zijn van elk individu en begeleiden naar een realistisch toekomstplan. Daarvoor is tijd en ruimte nodig en vooral vertrouwen.

MODEL VOOR DUURZAME OPLOSSING IS ER

Als ngo's die al maandenlang actief zijn op het terrein staan Vluchtelingenwerk Vlaanderen, CIRÉ, Dokters van de Wereld, Burgerplatform voor Steun aan de Vluchtelingen en Artsen zonder grenzen een andere aanpak voor.

In september 2017 startten wij samen met andere organisaties een humanitaire hub nabij het Maximiliaanpark en het Noordstation. Daar bieden we migranten nu al een jaar dringende medische, psychologische en sociale hulp en juridische informatie. Migranten kunnen er ook terecht voor kledij, om familieleden op te sporen of om hun GSM op te laden.

Bij elke consultatie stellen we vast dat er een blijvende en prangende nood is aan correcte, objectieve en duidelijke informatie over de mogelijkheid om internationale bescherming te verzoeken en wat je rechten zijn in die context, in België en Europa. Wij trachten in de hub zo goed mogelijk aan die informatienood tegemoet te komen. Dat betekent niet alleen dat we correcte informatie geven maar ook dat we de tijd nemen om elke migrant individueel te spreken. Elke situatie is immers anders, elk persoonlijk verhaal is anders. We werken daarbij steeds met een tolk die de taal van de migrant machtig is. Ondanks vage beloften schiet de informatieverspreiding door de overheid op het terrein zwaar tekort. We staan er als middenveld alleen voor.

Hetzelfde geldt voor de organisaties en vrijwilligers die urgente medische en psychologische zorg verstrekken of ervoor zorgen dat migranten een douche kunnen nemen of op een veilige plek kunnen uitrusten. Het leven op straat is hard en de vluchtroute vanuit het herkomstland is vaak erg moeilijk geweest. Vele migranten zijn onderweg ziek geworden, raakten gekwetst of gaan er mentaal onderdoor. Ook op dat vlak weigert de regering haar verantwoordelijkheid te nemen.

Met de humanitaire hub tonen wij dat er een werkend model bestaat voor hulpverlening op maat van de noden. Creëer een onthaal- en oriëntatiecentrum waar permanent juridische informatie wordt verleend en waar mensen in alle rust een goed geïnformeerde beslissing kunnen maken. Bied migranten een rustpunt in plaats van hen op te jagen en op te sluiten. Geef hen de mogelijkheid om hun (procedurele) situatie zelf goed te begrijpen, laat hen ontsnappen uit de cirkel van angst gecreëerd door mensensmokkelaars en in de hand gewerkt door dit beleid. Alleen zo kunnen zij volwaardige keuzes maken over hun eigen toekomst. Alleen zo kan de regering een zicht krijgen op wie ze zijn en een relevant beschermingsbeleid uitwerken.

WAT HET PAKKET MAATREGELEN JAMBON EN FRANCKEN NIET VERMELDT

Minister Jambon en staatssecretaris Francken suggereren dat mensen terugsturen naar hun herkomstland of een andere EU-lidstaat de enige optie is. Vanuit die logica zien ze detentie als noodzakelijke eerste stap.

Detentie kan in principe enkel met het oog op verwijdering en mag nooit systematisch of willekeurig zijn. De Vreemdelingenwet stelt dat detentie enkel als een laatste maatregel kan worden gebruikt, dus wanneer uit een individueel onderzoek blijkt dat geen andere, mindere verregaande alternatieven kunnen worden toegepast.

En wat met de migranten die niet kunnen verwijderd worden naar hun herkomstland? We wachten ook nog steeds op het wetsontwerp over die groep, aangekondigd in het Regeerakkoord van 2014.

Wat met de migranten die gevaar lopen in hun land van herkomst? De meesten komen ten slotte uit landen als Eritrea en Sudan. Wat met de migranten die een beschermingsstatuut hebben gekregen in Griekenland maar daar weg vluchtten omdat mensensmokkelaars hen bedreigden in de vluchtelingenkampen waar ze moesten verblijven? Wat met de migrant die medische problemen heeft maar niet weet dat hij onder de Dublinverordening een hereniging met zijn broer in Duitsland kan aanvragen? Is een gesprek met hen niet noodzakelijk om een doordacht (Europees) beschermingsbeleid te voeren?

Hoe leg je de wegen van mensensmokkelaars bloot zonder ervoor te zorgen dat hun slachtoffers onze autoriteiten wantrouwen? Waarom horen we in dit plan niets over het informeren van migranten over hun recht op bescherming (bijvoorbeeld als slachtoffer van mensensmokkel)? Hoe zal je hen werkelijk beschermen? Hoe doorbreekt een detentiebeleid dat angst en wantrouwen zaait de vicieuze cirkel van afhankelijkheid van mensensmokkelaars?

'De transmigrant' bestaat niet. Detentie is nooit de oplossing.

 

We trekken naar de Raad van State tegen het besluit om gezinnen met kinderen op te sluiten

Vandaag trekken we met een coalitie van vijftien middenveldorganisaties naar de Raad van State tegen het opsluiten van gezinnen met kinderen zonder wettig verblijf. We vragen de schorsing en opheffing van het Koninklijk Besluit dat de modaliteiten van opsluiting van die gezinnen regelt.

Op 11 augustus trad het Koninklijk Besluit in werking dat de modaliteiten van opsluiting van gezinnen met kinderen zonder wettig verblijf in België regelt. Hiermee gaat België tien jaar terug in de tijd. Ondanks verschillende veroordelingen door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens en ettelijke kritieken van internationale mensenrechtenorganen in het verleden, begint België dus nu opnieuw met het opsluiten van kinderen om louter administratieve redenen.

Op 14 augustus werd het eerste gezin zonder wettelijk verblijf opgesloten in het gesloten centrum 127bis van Steenokkerzeel. Op basis van het recent Koninklijk besluit werden dus vier kleine kinderen achter de tralies geplaatst.

Het opsluiten van kinderen gaat in tegen het belang van het kind, zoals beschermd door de Belgische Grondwet en het Internationaal Verdrag voor de Rechten van het Kind. Het opsluiten van gezinnen is daarnaast ook in schending met het recht op familieleven en het recht op vrijheid verankerd in het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Ook op menselijk vlak is dit een uitermate verwerpelijke praktijk. Een overheid die bereid is om kinderen op te sluiten louter om administratieve redenen, vaart een koers die wij niet kunnen accepteren.

Het verzoek voor de Raad van State vraagt de opschorting en opheffing van dit Koninklijk Besluit dat het mogelijk maakt om deze kwetsbare groep – kinderen zonder wettig verblijf – op te sluiten. De vijftien betrokken organisaties hopen dat de Raad van State aan deze onhoudbare situatie een einde zal stellen. Een schommel, een glijbaan en geluidbescherming maken de situatie niet beter. Een kind sluit je niet op. Punt.

 

De organisaties die het verzoek indienen bij de Raad van State zijn:
Association des psychologues praticiens d’orientation psychanalytique, Association pour les droit des étrangers, Association professionnelle des psychiatres infanto-juvéniles francophones, Bureau d’accueil et de défense des jeunes, Coordination des organisations non-gouvernementales pour les droits de l’enfant, Coordination et initiatives pour et avec les réfugiés et étrangers, Défense des Enfants-International, Jesuit Refugee Service-Belgium, Kinderrechtencoalitie Vlaanderen, Liga voor mensenrechten, Ligue des droits de l’Homme, NANSEN (the Belgian Refugee Council), Service droit des jeunes-Namur, Vluchtelingenwerk Vlaanderen, Wahim belgo-luxembourgeoise

Ondanks luid protest zijn eerste kinderen opgesloten in gesloten centrum

Ondanks het protest van meer dan 300 organisaties werden vandaag de eerste kinderen opgesloten in het nieuwe gesloten centrum voor gezinnen naast Brussels Airport. Volgens het Belgische middenveld, en voor veel internationale instellingen, schendt detentie de rechten van kinderen en zou de detentie van kinderen verboden moeten worden. Wat de ngo’s al langer vreesden is nu realiteit: België houdt opnieuw kinderen vast. De bouw van het nieuwe centrum voor gezinnen met kinderen is sinds enkele weken klaar. Kinderen kunnen er, samen met hun ouders, tot een maand lang opgesloten blijven terwijl de overheid de terugkeer naar hun land van herkomst voorbereidt. Iets meer dan een jaar geleden lanceerden het Platform Kinderen op de Vlucht, Unicef België, Vluchtelingenwerk Vlaanderen, CIRÉ, Caritas International en Jesuit Refugee Service Belgium de campagne Een Kind Sluit Je Niet Op. Punt., om tegen dit gesloten centrum te protesteren. Zij vinden het centrum onaanvaardbaar, omdat elke detentie kinderen schaadt. Sinds de lancering is de steun voor de campagne sterk toegenomen. Vandaag telt de campagne meer dan 300 ondertekende organisaties, waaronder sinds kort ook de Orde van Franstalige en Duitstalige balies. Samen vragen zij aan de regering om géén kinderen op te sluiten voor migratieredenen.

Voorlopig werd de oproep van de organisaties niet gehoord: vandaag werden de eerste kinderen naar het centrum gebracht. “Deze situatie maakt ons zeer ongerust,” legt Rob Kaelen van het Platform Kinderen op de vlucht uit, “want het is duidelijk dat detentie de rechten van kinderen schendt. Detentie heeft een enorme impact op hun ontwikkeling en hun welzijn, ook onder de omstandigheden die de regering voorlegt.”

Een groot aantal internationale instellingen zijn het hier ook over eens. Het Kinderrechtencomité van de VN stelt dat detentie van kinderen voor migratieredenen hun fundamentele rechten schendt. Het UNHCR, het Europees Parlement en de Raad van Europa roepen eveneens op om geen kinderen op te sluiten voor migratieredenen. Oproepen die de Belgische regering tot nog toe negeert.

“België is in het verleden al herhaaldelijk veroordeeld door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens voor het opsluiten van kinderen in ongepaste omstandigheden,” legt Rob Kaelen uit. “Daarna heeft België alternatieven voor detentie ontwikkeld, zoals de ‘terugkeerwoningen’, wat een stap in de goede richting is. De regering ziet detentie echter als het sluitstuk van een efficiënt migratiebeleid. Ze heeft beslist om meer aandacht aan haar terugkeercijfers te besteden dan aan het naleven van de kinderrechten. Door kinderen opnieuw op te sluiten, gaat België op dat vlak 10 jaar achteruit.”

Toevallig publiceerde de Global Campaign to End Child Detention zondag de Global NextGen Index, dat 22 landen op honderd scoort en aangeeft in hoeverre elk land de rechten van kinderen in migratie naleeft. Onder andere door de keuze om opnieuw kinderen op te sluiten, is België gebuisd met 49/100.

De 312 organisaties die de campagne Een Kind Sluit Je Niet Op. Punt. steunen, herhalen hun oproep aan de regering: “Laten we als samenleving de keuze maken om geen kinderen op te sluiten. Laten we in alternatieven investeren, en in de begeleiding van deze gezinnen. Deze kinderen verdienen beter. Want een kind sluit je niet op. Punt.” Een Kind Sluit Je Niet Op. Punt. is een campagne van het Platform Kinderen op de vlucht en Unicef België, in samenwerking met Vluchtelingenwerk Vlaanderen, CIRÉ, Caritas International en Jesuit Refugee Service Belgium.

Voor meer informatie kunt u terecht op www.eenkindsluitjenietop.be, op Twitter of op Facebook. De contactpersonen voor de pers zijn Rob Kaelen (rk@sdj.be) & Laetitia Van der Vennet (lvdv@sdj.be) - tel 02 210 94 91 & 0470 57 33 97 van het Platform Kinderen op de vlucht.