-
Alice vluchtte uit Burundi. In België vond ze haar vrijheid én het vertrouwen om opnieuw te beginnen.
In april 2015 vertrok Alice met haar twee kinderen uit Burundi. De politieke situatie in haar thuisland was onhoudbaar geworden. Haar echtgenoot, die er een andere politieke overtuiging op nahield dan de regerende president, was twee jaar eerder al naar België gevlucht. Ook voor Alice werd het te gevaarlijk om te blijven.
Ze liet haar familie, vrienden en werk achter en kwam met haar kinderen aan in een land waar alles anders was.
Het gezin verbleef eerst in een opvangcentrum nabij Verviers, maar verhuisde al snel naar Strombeek-Bever.
Daar moest Alice opnieuw beginnen. En dat bleek moeilijker dan ze had verwacht.
Een nieuw land, maar waar begin je?
"Ik had het gevoel mijn originaliteit te verliezen in een land met een totaal andere cultuur", vertelt Alice.
In Burundi had ze een leven opgebouwd. In België moest ze haar weg opnieuw zoeken. Ze miste haar familie, haar vrienden en haar werk. De eerste jaren waren zwaar.
"Ik was vaak ontredderd en weende veel", herinnert ze zich.
Geleidelijk vond Alice opnieuw houvast. Ze kreeg ondersteuning van het OCMW en leerde de vrijwilligers van de lokale onthaalgroep kennen. Hun begeleiding betekende veel meer dan praktische hulp.
"Veel van de vrijwilligers ging ik gaandeweg als familie beschouwen."
Ook de lessen Nederlands bij het Centrum voor Volwassenenonderwijs hielpen haar vooruit. Niet alleen omdat ze de taal leerde, maar ook omdat ze er mensen ontmoette die voor gelijkaardige uitdagingen stonden.
Voor Alice werden de lessen een vorm van therapie. Een plek om nieuwe contacten te leggen en opnieuw vertrouwen te krijgen.
Iets kunnen betekenen voor anderen
Alice wilde niet alleen haar weg vinden in België. Ze wilde ook opnieuw iets kunnen doen waar ze voldoening uit haalde.
Naast haar lessen Nederlands begon ze als vrijwilliger bij Eigen Thuis, een voorziening voor mensen met een beperking. Dat engagement gaf haar iets terug wat ze lange tijd had gemist: het gevoel dat ze iets kon betekenen voor anderen. Ze kreeg er erkenning, vond opnieuw zelfvertrouwen en ontdekte dat ze ook in België haar eigen plaats kon innemen.
Ondertussen vonden haar kinderen hun weg op school.
Stap voor stap begon het gezin zich thuis te voelen.
Opnieuw plannen maken
Ook na die eerste jaren bleef Alice voor uitdagingen staan.
Na een gezinsherenigingsprocedure verkreeg ze uiteindelijk de Belgische nationaliteit. Dat traject verliep niet zonder administratieve hindernissen.
Haar gezin groeide intussen uit tot vier kinderen. Na de breuk met haar partner stond Alice alleen in voor hun opvoeding.
Toch bleef ze vooruitkijken.
Ze werkte een tijd als schoonmaakster in een ziekenhuis en besloot daarna een opleiding informatica en administratie te volgen. Ze slaagde voor de opleiding en ging met de hulp van VDAB op zoek naar werk in die sector.
"Ik zie mijzelf nu snel aan een nieuwe job geraken, zodat ik mij volledig zelfstandig kan ontplooien en bewijzen", getuigt ze.
Ze droomde van een grotere woning voor haar gezin en wilde vooral dat haar kinderen hun studies in de beste omstandigheden konden voortzetten.
Geen uitzonderlijke wensen. Wel de mogelijkheid om zelf richting te geven aan haar leven en dat van haar kinderen.
Vrij zijn om je toekomst vorm te geven
Wanneer Alice terugblikt op haar leven in België, is er één verandering die voor haar boven alles uitsteekt.
"Het positieve in België is vooral het gevoel om vrij te zijn, en niet meer in angst en spanning te moeten leven!"
Die vrijheid betekent meer dan veiligheid alleen. Het betekent kunnen studeren, werken, mensen ontmoeten, je kinderen zien opgroeien en plannen maken voor morgen.
Alice heeft onderweg heel wat hindernissen moeten overwinnen. Maar haar verhaal toont ook hoeveel mogelijk wordt wanneer mensen veiligheid, ondersteuning en toekomstperspectief krijgen.
Niet omdat ze eerst moeten bewijzen wat ze waard zijn. Wel omdat iedereen de kans verdient om een eigen leven uit te bouwen.
Want een samenleving waarin mensen vrij zijn om hun toekomst vorm te geven, is een samenleving waar iedereen sterker van wordt.