17-03-2026
-
Samen op straat tegen racisme: “Misschien zijn wij de generatie die het verschil maakt”
Op zaterdag 21 maart vindt in Brussel, Antwerpen en Luik de nationale betoging tegen racisme plaats. Duizenden mensen en middenveldorganisaties trekken de straat op om racisme en uitsluiting aan te klagen. In Antwerpen brengt Hadwan, in naam van Vluchtelingenwerk Vlaanderen, een persoonlijke getuigenis.
Nationale betoging tegen racisme · 21 maart
Op zaterdag 21 maart trekken in Brussel, Antwerpen en Luik duizenden mensen en middenveldorganisaties de straat op tijdens de nationale betoging tegen racisme. Ook Vluchtelingenwerk Vlaanderen sluit aan. In Antwerpen brengt Hadwan, in naam van onze organisatie, een persoonlijke getuigenis over hoop, menswaardigheid en de toekomst die we samen kunnen maken.
Praktische info
- Datum: zaterdag 21 maart
- Steden: Brussel, Antwerpen en Luik
- Startuur: vanaf 13.30 uur
Samen zeggen we duidelijk: racisme en uitsluiting horen niet thuis in onze samenleving
De betoging is een zichtbaar moment van solidariteit, verzet en collectieve actie. Wie mee de straat op gaat, maakt die boodschap vandaag mee hoorbaar.
Racisme en discriminatie blijven aanwezig in het onderwijs, op de arbeidsmarkt, op de huurmarkt en in dagelijkse interacties. Voor mensen op de vlucht komen daar extra drempels bovenop, door een beleid dat steeds strenger, onzekerder en beperkter wordt.
Een stem uit ervaring
Spreker in Antwerpen · Vluchtelingenwerk Vlaanderen
Hadwan vluchtte tien jaar geleden naar België. Hij weet hoe bepalend stabiliteit, bescherming en kansen zijn om opnieuw een leven op te bouwen.
Tijdens de mobilisatie in Antwerpen brengt hij, in naam van Vluchtelingenwerk Vlaanderen, een persoonlijke en hoopvolle speech. Daarin stelt hij een vraag die blijft nazinderen: “Hoe kan je een toekomst opbouwen zonder stabiliteit?”
“Een mens is gewoon een mens. Niet meer. Niet minder.”
Waarom we mee op straat komen
- Omdat racisme en discriminatie nog altijd structureel aanwezig zijn.
- Omdat uitsluiting mensenlevens rechtstreeks raakt.
- Omdat verandering zichtbare solidariteit en collectieve actie vraagt.
“Wat is racisme, opa?”
In zijn speech kijkt Hadwan vooruit naar het jaar 2060. Hij stelt zich voor hoe zijn kleinkinderen hem ooit vragen om een verhaaltje voor het slapengaan. En hoe hij dan vertelt over iets dat ooit bestond: racisme.
Zijn hoop is eenvoudig en krachtig: dat kinderen in de toekomst niet eens meer begrijpen wat dat woord betekent. Dat ze opgroeien in een wereld waarin huidskleur of afkomst nooit bepalen hoeveel iemand waard is.
Misschien zijn wij vandaag de mensen die die droom werkelijkheid kunnen maken.
— Hadwan
Lees de volledige speech van Hadwan +
Dames en heren,
Ik ben echt vereerd om vandaag hier te mogen staan.
Ik heb lang nagedacht over wat ik vandaag wilde zeggen. Ik schreef woorden op… en schrapte ze weer. Want eerlijk gezegd wilde ik vandaag geen typische speech geven.
Dus dacht ik: laat mij jullie een verhaal vertellen.
Niet over het verleden. Maar over de toekomst.
Stel je even iets voor.
Het is het jaar 2060.
Ik ben oud geworden. Mijn haar is grijs. En mijn kleinkinderen komen bij mij logeren.
Het is avond. Het huis wordt stil. Tijd om te slapen.
Zoals alle kinderen vragen ze: “Opa… kan je ons een verhaaltje vertellen?”
Dus begin ik.
Ik zeg:
“Op een dag… heel lang geleden… bestond er iets dat racisme heette.”
Plots kijken al mijn kleinkinderen me verbaasd aan.
Ze kijken elkaar aan… en dan kijken ze terug naar mij.
En één van hen vraagt:
“Racisme? Wat is dat, opa?”
En op dat moment… glimlach ik.
Want dat is het moment waar ik van droom.
Ik zeg tegen hen:
“Racisme was een soort virus. Een ziekte die ooit bestond in onze wereld.
Een ziekte die mensen liet geloven dat de kleur van je huid belangrijker was dan de inhoud van je hart.
Een ziekte die mensen liet denken dat sommige mensen minder waard waren dan anderen.”
Maar dan vertel ik hen ook het belangrijkste deel van het verhaal.
Ik zeg:
“Gelukkig waren er ook moedige mensen.
Mensen die niet zwegen wanneer ze onrecht zagen.
Mensen die opstonden ook al was het moeilijk.
Mensen die bleven doorbijten zelfs wanneer de wereld zei dat het toch nooit zou veranderen.
Mensen die bleven geloven in iets heel eenvoudigs.
Dat een mens gewoon een mens is.
Niet meer. Niet minder.
En dat niemand het recht heeft zich beter te voelen dan een ander omwille van zijn kleur of zijn afkomst.
Want dat zijn dingen die niemand zelf kan kiezen.”
En beetje bij beetje…
jaar na jaar…
generatie na generatie…
werd dat virus zwakker.
Omdat mensen kozen voor respect in plaats van haat.
Voor ontmoeting in plaats van angst.
Voor menselijkheid in plaats van verdeeldheid.
En op een dag… was het weg.
Mijn kleinkinderen luisteren stil.
En dan zegt één van hen: “Opa… dat klinkt als een sprookje.”
En ik kijk hen aan en zeg zacht:
“Misschien.
Maar elke grote verandering begint ooit als een droom.”
En misschien… misschien zijn wij vandaag de mensen die die droom werkelijkheid kunnen maken.
Zodat onze kinderen… en hun kinderen… op een dag echt kunnen vragen:
“Racisme? Wat is dat?”
Waarom koppelt Vluchtelingenwerk dit aan mensen op de vlucht? +
Racisme en uitsluiting raken ook mensen op de vlucht rechtstreeks. Niet alleen in dagelijkse interacties, maar ook in beleid dat rechten afbouwt, onzekerheid vergroot en mensen ontmenselijkt. Voor Vluchtelingenwerk Vlaanderen hoort de strijd tegen racisme daarom onlosmakelijk samen met de strijd voor bescherming en menswaardigheid.
Waarom blijven we op straat komen? +
Omdat verandering niet vanzelf gebeurt. Mensenrechten, gelijkwaardigheid en solidariteit vragen blijvende waakzaamheid en collectieve actie. De betoging is geen eindpunt, maar een zichtbaar moment in een bredere strijd tegen racisme en uitsluiting.
Samen maken we die toekomst concreet
De nationale betoging tegen racisme is meer dan een symbolisch moment. Ze is een oproep om racisme niet te normaliseren, maar actief tegen te spreken. Om te kiezen voor ontmoeting in plaats van angst, voor respect in plaats van haat, en voor een samenleving waarin iedereen meetelt.
Wie op 21 maart mee de straat op gaat, helpt die toekomst vandaag al mee vorm te geven.
