08-05-2025
-
Wat het migratiebeleid écht betekent voor mensen op de vlucht
Mensen die vluchten doen dat niet zomaar. Ze zoeken bescherming, stabiliteit en de kans om hun leven opnieuw op te bouwen. Maar ons migratiebeleid maakt dat onmogelijk. De nieuwe federale regering plant maatregelen die gezinshereniging bemoeilijken, opvang afbouwen en asielprocedures strenger maken. Deze plannen zijn geen toekomstmuziek — ze bouwen verder op een systeem dat nu al mensen breekt.
Helen — Moeder, erkende vluchteling, en toch al 18 maanden gescheiden van haar kind
Over de bureaucratische rompslomp, die gezinshereniging zo moeilijk maakt.
Helen deed alles ‘volgens de regels’: visum goedgekeurd, DNA-test betaald, medische keuring geregeld. Maar door bureaucratie en geldgebrek blijft haar zoontje vastzitten in Ethiopië.
Hadwan — “Je wordt opgevangen in een zaal met honderden mensen. En dan verwachten ze dat je meteen kan meedraaien in de maatschappij.”
Waarom opvang zonder perspectief geen start is.
Tien jaar geleden kwam Hadwan naar België. Hij ziet hoe het opvangbeleid achteruitgaat. “Zet 600 getraumatiseerde mensen bij elkaar en noem het integratie. Dat werkt niet.”
Zeina — “Ik was kind toen mijn vader vluchtte. Nu zie ik dat anderen nog erger moeten doorstaan.”
Over het ondraaglijke lijden door te lange wachttijden.
Zij werd zeven maanden gescheiden van haar papa. Vandaag ziet Zeina dat gezinnen jarenlang gescheiden worden. “Op een bepaald moment herkennen kinderen hun ouders niet meer.”
De voorgestelde maatregelen lijken daadkrachtig, maar zullen vooral chaos, onzekerheid en uitsluiting veroorzaken. Minder opvang betekent méér mensen op straat. Strengere regels voor gezinshereniging? Dat betekent ouders en kinderen die jarenlang van elkaar gescheiden blijven. En wie het label "economische vluchteling" gebruikt, versimpelt een complexe realiteit tot een karikatuur.
“We moeten het hebben over oplossingen, niet over zondebokken,” zegt Thomas. “Deze keuzes verzwakken onze samenleving. Ze bouwen niets op. Ze duwen mensen die hier al zijn verder de marge in.”
In plaats van een beleid dat afschrikt, hebben we een beleid nodig dat beschermt en investeert:
- in opvang
- in menselijkheid
- in een toekomst voor iedereen
