Nieuws

Dag van de Ondernemer: Ons Project AZO! bedankt zijn ondernemers

Naar aanleiding van Dag van de Ondernemer op vrijdag 20 november zet ons Project AZO! zijn ondernemende nieuwkomers in de kijker. Zij slaagden er de afgelopen jaren in, voor en tijdens corona, om succesvol een eigen zaak te starten. Ons Project AZO! hielp hen daarbij. Eind 2020, na 4,5 jaar, zal Project AZO! doorstarten in een bredere samenwerking. Vandaag willen wij al onze ondernemers bedanken en daarom zetten wij 9 van hen extra in de kijker als inspirerende rolmodellen. 

Negen nieuwkomers vertellen elk hun eigen verhaal hoe ze hun leven in België hebben opgebouwd. Deze negen ondernemers zijn voorbeelden van de nieuwe generatie zelfstandigen. Zij slaagden er de afgelopen jaren in om succesvol een eigen zaak te starten. Project AZO! hielp hen daarbij. Nu willen zij andere nieuwkomers warm maken voor zelfstandig ondernemerschap.

Project AZO! ging midden 2016 van start en zal eind dit jaar aflopen. Het project heeft in die periode 700 nieuwkomers intensief begeleid waarvan er ondertussen ook heel effectief opgestart zijn als succesvol ondernemer.

Doorzetters

'De laatste jaren groeit het aandeel nieuwkomer-ondernemers sterk,' zegt coördinator Frank Maleszka van Project AZO!. 'Zij beschikken over voldoende kwaliteiten die je kan gebruiken in ondernemerschap. Ons Project stopt misschien niet einde van dit jaar, maar gaat over een bredere dienstverlening. We willen al onze ondernemers bedanken. Net daarom zetten we 9 van hen in de kijker op Dag van de Ondernemer.'

'Wij willen nieuwkomers met ondernemingszin laten inzien dat ondernemen in Vlaanderen een valabele optie is, mits een goede voorbereiding.Velen hebben ondernemerservaring in het land van herkomst. Project AZO! wil deze kennis inzetten op de Vlaamse arbeidsmarkt en zo ook welvaart creëren in Vlaanderen.'

'Op het einde van dit project willen we onze ondernemers een hart onder de riem steken, of eerder: een stevige duw in de rug,' vertelt Frank. 'Want dat verdienen ze nu meer dan ooit. Eén ding hebben ze de voorbije maanden en jaren wel bewezen: het zìjn doorzetters. Stuk voor stuk.'

Ondernemers

2018

In april 2018 opende Barber Choli zijn deuren in Lanaken in Limburg. Als jonge vluchteling uit Irak kwam hij op eigen houtje naar België. Nu is hij de trotse eigenaar van een barbierszaak met een eigenzinnig concept en het potentieel om een merknaam te worden. Lees hier zijn verhaal.
 

In Antwerpen brengt Oscar Guitierez met Pandime bedrijven in contact met sociale organisaties en projecten die op zoek zijn naar kapitaal. Oscar is een ervaren ondernemer. In zijn geboorteland El Salvador richtte hij drie verschillende bedrijven op. Kort nadat Oscar naar België vluchtte, begon hij ook hier met steun van Project AZO! voor zichzelf. Lees hier zijn verhaal.
 

In Limburg opende Samer Bobber in de zomer van 2018 zijn kapperszaak dicht bij het treinstation van Sint-Truiden. Hij vluchtte enkele jaren geleden uit Irak naar België. Toen hij erkend werd als vluchteling ging hij op zoek naar werk. Omdat hij in zijn thuisland al heel wat ervaring als kapper had opgedaan, besloot hij met de hulp van Project AZO! een eigen onderneming te starten. Lees hier zijn verhaal.

2019

Kobra kwam vijf jaar geleden met haar man naar België. Ze lieten hun leven in Iran achter en vluchtten naar België om hier opnieuw te beginnen. In mei 2019 openden ze samen De Gouden Draad, een naaiatelier in Hasselt waar ze enorm veel voldoening uit halen. Na een dik jaar hard werken, draait de zaak enorm goed. Lees hier haar verhaal.
 

In 2016 ontvluchtte Wasim het conflict in zijn thuisland Syrië. Geen haar op zijn hoofd had er ooit aan gedacht dat hij met zijn familie in België terecht zou komen. Hij startte zijn eigen cateringbedrijfje in Kortrijk, Fluffy Falafel, met de hulp van ons Project AZO!. Lees hier zijn verhaal.
 

De Indonesische Maryna kwam in 2017 naar België. Voor ze het wist, vond ze niet enkel een nieuwe job, maar ook een nieuwe liefde waardoor ze besloot in België te blijven. Einde 2019 kreeg ze in samenwerking met Project AZO! de kans om een pop-up store te openen in het hartje van Antwerpen. 'Project AZO! heeft ervoor gezorgd dat ik niet enkel beter geïnformeerd was, maar dat ik ook meer zelfvertrouwen kreeg om het effectief waar te maken.’ Lees hier haar verhaal.

2020

Mirsada (24) zette 3 jaar geleden de stap om haar familie te volgen naar België. Eenmaal aangekomen zag de Albanese studente het groots: een eigen vintagewinkel openen in het hartje van Hasselt. Met behulp van Project AZO! kon ze haar droom waarmaken. In maart 2020 opende ze Arkiva, een winkel waar het begrip duurzaamheid centraal staat. Lees hier haar verhaal.
 

Shadi is een erg ambitieuze man uit Palestina. Door de coronacrisis moest Shadi iets nieuws zoeken. Met de hulp van Project AZO! startte hij een foodtruck in Leuven waarmee hij vooral mensen in armoede wil helpen. Lees hier zijn verhaal.

 

Sinds 2 maanden runt Reza zijn eigen eenmanszaak BeStarter (digitaal platform) in Kortrijk dat digitale oplossingen biedt voor startende bedrijven. Hij vluchtte in 2016 met zijn partner van Iran naar België. Hij is afkomstig uit Afghanistan en woont momenteel in Kortrijk. Twee jaar geleden werd hij erkend als vluchteling. Lees hier zijn verhaal.
  

Partners

Project AZO! is een samenwerking van Stebo vzw, Starterslabo, Vluchtelingenwerk Vlaanderen, Microstart, iDrops, SYNTRA Vlaanderen, VDAB en Agentschap Inburgering en Integratie. Het project wordt financieel mogelijk gemaakt door het Europees Sociaal Fonds (ESF) en het Vlaams Cofinancieringsfonds (VCF).

Met de steun van

 

Volg onze gratis vorming tot Taalhulp

Ben je bijna 18 jaar? Wil jij de talen die je kent inzetten ten dienste van anderstalige nieuwkomers? Zou je graag tolken? Kom je uit Brussel en de rand? Dan is dit iets voor jou!

Vluchtelingenwerk Vlaanderen organiseert in samenwerking met Brussel Onthaal vzw en Groep INTRO een gratis vorming tot taalhulp in Brussel. Taalhulpen zijn mensen die meertalig zijn en het Nederlands goed beheersen en tolken.

Je kan je hier inschrijven voor de gratis vorming rond tolken in onderwijs van 17 tot en met 23 december.

Meer info & inschrijven

Opsporen, registreren, opsluiten, uitzetten: de sleutelwoorden van het 'rapport Bossuyt'

 

Op woensdag 21 oktober komen Vluchtelingenwerk Vlaanderen samen met andere organisaties uit het middenveld in het parlement om het ‘rapport Bossuyt’ te analyseren en in vraag te stellen. Een echt debat over de Belgische migratiepolitiek is meer dan ooit nodig. Daarom presenteren wij vandaag ons rapport in het parlement en rekenen we erop dat we hier grondig bij betrokken worden en dat er rekening wordt gehouden met onze aanbevelingen. Wij hebben hiervoor de nodige expertise in huis.

Download hier ons rapport 

‘De Commissie Bossuyt’, de tijdelijke commissie die het Belgische terugkeerbeleid evalueert, werd in maart 2018 opgericht na het rapport over de vermeende folteringen in Soedan. De Belgische overheid koosde er in het najaar van 2017 voor om een officiële Soedanese delegatie uit te nodigen om een groep Soedanezen te identificeren met het oog op gedwongen terugkeer. Midden september 2020 werd het eindverslag van deze commissie voorgesteld. 

Het eindverslag van de Commissie Bossuyt heeft een duidelijke rode draad: de gedwongen terugkeer. Deze commissie bestaat ook enkel uit actoren die betrokken zijn bij het terugkeerproces (Dienst Vreemdelingenzaken, het Commissariaat-generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen, Fedasil, de Federale Politie, de AIG, de Belgische pilotenvereniging en Brussels Airlines).

Gedwongen terugkeer wordt als 'noodzakelijk' beschouwd, zonder dat ze dit ooit met concrete gegevens staven. Deze vooringenomenheid doordringt het hele werk van de commissie, bijgevolg voldoet het eindverslag niet aan de voorwaarden van een evaluatie.

Vervolgen en het land uitzetten

Verschillende belangrijke kwesties staan niet in het verslag: het gebruik van geweld, aanhoudingsprocedures, de erkenningsgraad van volgende verzoeken om internationale bescherming, tekortkomingen in de verblijfsprocedures, de administratieve impasse voor mensen zonder verblijfsrecht ... Bovendien zijn er geen richtlijnen voor identificatieprocedures, een kwestie die nochtans aanleiding gaf tot dit evaluatieproces.

De commissie toont de wil om zoveel mogelijk mensen (met en zonder verblijfsvergunning) te vervolgen en te registreren om eventuele uitzettingen te vergemakkelijken. Zo wil ze met een algemene databank een reusachtige en huiveringwekkende registreringsmachine op poten zetten.

Slag in het gezicht

De commissie stelt ook voor om de gevangenisstraffen voor onwettig verblijf op te trekken van 3 maanden tot 1 jaar. Zo kunnen onderzoeksrechters een aanhoudingsbevel of huiszoekingsbevel uitvaardigen dat toegang geeft tot de verblijfplaats van personen zonder verblijfsvergunning. Dit vergemakkelijkt hun aanhouding.

Afgezien van het duidelijke misbruik van de procedure om mensen zonder papieren op te sporen, is dit een slag in het gezicht van de vele burgers die zich sinds 2017 al tegen 'woonstbetredingen' verzetten. Dit werd ook aan de kaak gesteld door het College van procureurs-generaal.

De commissie beveelt ook 'leeftijdstesten' onder dwang aan bij zelfverklaarde niet-begeleide minderjarigen voor wie er een twijfel rond de minderjarigheid bestaat. De Orde der artsen verbiedt nochtans formeel dit soort praktijken onder dwang. Dit gaat ook in tegen een resolutie van het Europees Parlement van 12 september 2013, die vraagtekens plaatste bij de betrouwbaarheid van dit soort medische tests.

Alternatieve oplossingen

Als deze aanbevelingen worden uitgevoerd, zullen ze een onaanvaardbaar ethische, menselijke en financiële kost hebben. Alleen al in 2018 kostte het beleid van gedwongen terugkeer 88 miljoen euro.

De voorgestelde maatregelen zullen bijkomende financiële middelen vergen. De commissie had als missie om het terugkeerbeleid te evalueren. Geconfronteerd met de vele blinde vlekken in het rapport, het negeren van bepaalde gegevens en feiten en de vooringenomenheid van de commissie, mag het duidelijk zijn dat men niet tot een deftige evaluatie kwam.

Omdat de leden van de commissie de werking van hun eigen instellingen moesten beoordelen, vragen wij ons af of deze commissie wel tot een echte evaluatie kan komen. De voorgestelde maatregelen zullen het failliete terugkeerbeleid niet verbeteren, noch voorzien ze in duurzame oplossingen. De gekozen weg is die van repressie, waarbij aanhoudingen en uitzettingen de norm blijven.

Dit is nochtans niet de enige weg; alternatieve oplossingen zijn mogelijk. In december 2019 organiseerde het middenveld de conferentie 'Voorbij terugkeer' in het Federaal Parlement. Tal van actoren uit zowel de academische wereld, overheidsinstellingen als ngo’s, stelden concrete alternatieven voor. Hun aanbevelingen werden aan de regering bezorgd. Het is hoog tijd om hier gevolg aan te geven!